Κομήτες, οι παράξενοι ταξιδιώτες του ουρανού μας!

0
366

«Όπως επάνω, έτσι και κάτω».

Η ζωή επάνω στη Γη είναι πολύ παλιά. Όμως η λέξη Άνθρωπος ορίστηκε όταν ένα ον σήκωσε το κεφάλι του για να παρατηρήσει την ουράνια σφαίρα: κοίταξε ψηλά. Από τότε, η επαφή των προγόνων μας με τα φαινόμενα Γης και ουρανού όρισε τον πολιτισμό μας καθώς ο ουρανός αποτέλεσε το πρώτο ρολόι για να συνειδητοποιήσουμε τον χρόνο και το πεπερασμένο της ζωής στη Γη – δηλαδή την ύπαρξη του μέλλοντος. Ζώντας σε πολύ στενή επαφή με τη φύση μέχρι πριν ελάχιστες δεκαετίες και χωρίς να υπάρχουν οι τωρινές τεχνολογικές ανακαλύψεις ή ευκολίες, οι άνθρωποι παρατηρούσαν τα ουράνια φαινόμενα συνδέοντας τον ρυθμό τους με τα επίγεια – τις περισσότερες φορές με θαυμαστή επιτυχία.

Ένα από τα πιο σπάνια και λαμπρά γεγονότα των (πεντακάθαρων τότε…) νυχτερινών ουρανών ήταν οι κομήτες. Ιδιαίτεροι «επισκέπτες» με χαρακτηριστικό παρουσιαστικό τη μακριά φωτεινή κόμη τους, από την αρχαιότητα ενέπνεαν θαυμασμό αλλά και φόβο στους ανθρώπους επειδή οι εμφανίσεις τους ήταν απρόβλεπτες σε σχέση με τις προδιαγεγραμμένες κινήσεις των υπόλοιπων άστρων. Έτσι, στις παραδόσεις αλλά και τις συνειδήσεις καταγράφηκαν ως φορείς (“κομιστές”) δυσμενών γεγονότων. Η ξαφνική εμφάνιση ενός κομήτη προξενούσε ανησυχία για επερχόμενες φυσικές καταστροφές, λιμούς, πολέμους, επιδημίες, αλλά και θανάτους επιφανών προσώπων.

Ήταν τόσο συνδεμένοι οι παλιότεροι άνθρωποι με την αρμονία των άστρων που στα μάτια τους η διαταραχή της ουράνιας τάξης σήμαινε και διαταραχή της γήινης. Μπορεί να μην ήταν σε θέση να γνωρίζουν την πραγματική φύση ή προέλευση των κομητών, όμως οι παρατηρήσεις των τεκταινομένων στον ουρανό και η συσχέτισή τους με τα γήινα συμβάντα, η πρώιμη αστρολογική έρευνα δηλαδή, ήταν μία συσσωρευμένη γνώση που είχε τις απαρχές της μερικές χιλιετίες πριν τη γέννηση του Χριστού. Οπότε λογικό ήταν όποτε υπήρχε αναστάτωση επάνω να περιμένουν αναστάτωση και κάτω.

Από τον φόβο του χθες, στη γνώση του σήμερα.

Σήμερα ξέρουμε ότι και οι κομήτες έχουν μία περιοδικότητα. Δηλαδή επιστρέφουν στη Γη ανά τακτά διαστήματα ακολουθώντας μικρότερες ή μεγαλύτερες τροχιές γύρω από τον Ήλιο, αποτελούνται κυρίως από σκόνη και πάγο, και ότι η φαντασμαγορική ουρά τους, που συνήθως είναι διπλή, οφείλεται σε ιονίζοντα προϊόντα εξάχνωσης και αποκόλλησης των υλικών τους λόγω της ακτινοβολίας του Ήλιου (Ηλιακός άνεμος). Αυτό σημαίνει ότι συνεχώς μικραίνουν και κάποια στιγμή διαλύονται. Όταν η Γη περνάει μέσα από κομητικά κατάλοιπα παρουσιάζονται τα φαινόμενα της βροχής διαττόντων, τα γνωστά μας πεφταστέρια, καθώς αυτά αναφλέγονται εντυπωσιακά κατά την πτώση τους μέσα στην ατμόσφαιρα. Λαμβάνουν το όνομά τους από τον αστερισμό στην περιοχή του οποίου εμφανίζονται. Έτσι έχουμε τους Λεοντίδες (13-20 Νοεμβρίου), τους Ωριωνίδες (18-20 Οκτωβρίου), τους Ανδρομεδίδες (17-27 Νοεμβρίου), τους Περσίδες (10-12 Αυγούστου) κ.α.

Από το σύνολο των κομητών ελάχιστοι είναι ορατοί με γυμνό μάτι. Κάποιοι θα ξαναπεράσουν από τη γειτονιά μας μετά από χιλιάδες χρόνια ενώ άλλοι μας επισκέπτονται τακτικά. Από τους πιο γνωστούς κομήτες είναι του Χάλεϊ που όπως ορίζει ο κανόνας πήρε το όνομά του από τον αστρονόμο που τον κατέγραψε. Σε ένα πέρασμά του το 1456 είχε φέρει τον πανικό μεταξύ Χριστιανών και Μωαμεθανών επειδή και οι μεν και οι δε πίστεψαν ότι επίκειται μεγάλης έκτασης εισβολή στα εδάφη τους. Στην Αγγλία, σε μια παλιότερη διέλευσή του, κατηγορήθηκε ότι έφερε τον Μαύρο Θάνατο (πανώλη). Αλλά η πιο γνωστή αναστάτωση που προκάλεσε ο συγκεκριμένος κομήτης ήταν το 1910. Πέρασε πολύ κοντά από τον πλανήτη μας και ο περισσότερος κόσμος πίστευε ότι θα πέσει επάνω στη Γη και θα την καταστρέψει.

Το φαινόμενο όντως ήταν φαντασμαγορικό καθώς στον ουρανό δέσποζε σαν ένα μεγάλο πορτοκαλόχρωμο αντικείμενο. Κάθε υπαρκτό κείμενο – προφητεία που αφορούσε καταστροφολογία επιστρατεύθηκε με κυριαρχούσα θέση τη Θεία Αποκάλυψη, σε σημείο ώστε να ορισθεί πως στις 19 Μαΐου 1910, και μάλιστα τα ξημερώματα, θα επερχόταν ο Αρμαγεδδών και θα ακολουθούσε η Δευτέρα Παρουσία. Τότε ακριβώς η Γη θα περνούσε μέσα από την «πύρινη» ουρά του κομήτη που, σύμφωνα με τους επιστήμονες, ήταν γεμάτη υδροκυάνιο! Φυσικά τίποτε απ’ όλα αυτά δεν συνέβη και πολλοί τον σύνδεσαν με το ξέσπασμα του Α’ Παγκόσμιου Πόλεμου λίγα χρόνια μετά. Ο Χάλεϊ ξαναπέρασε από τη Γη το 1986, όχι με τόσο εντυπωσιακό τρόπο, όμως και πάλι συνδέθηκε με την κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ. Η επόμενη φορά του θα είναι το 2062 και εύχομαι να είμαστε όλοι καλά για να δούμε τι θα γίνει τότε!

Δεν είναι όμως μόνο ο Χάλεϊ που έχει αφήσει το αποτύπωμά του στην Ιστορία. Οι πρώτες αναφορές κομήτη βρίσκονται στο έπος του Γιλγαμές το 2.500 π.Χ. που τον συσχετίζουν με φωτιά και κατακλυσμό. Το έτος 44 οι Ρωμαίοι συσχέτισαν τη διέλευση ενός κομήτη με τη δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα. Τον Μάρτιο εκείνου του έτους ο Καίσαρας δολοφονήθηκε και τον Ιούλιο ο κομήτης έγινε ορατός. Θεωρήθηκε ότι ήταν η ψυχή του αυτοκράτορα και κυκλοφόρησαν ένα νόμισμα που απεικόνιζε τον κομήτη. Οι Ίνκα στη Νότιο Αμερική κατέγραψαν την εμφάνιση ενός κομήτη λίγο πριν την κατάκτησή τους από τον Ισπανό Φρανσίσκο Πισάρο. Οι Αζτέκοι επίσης παρατήρησαν το 1517 ένα «πύρινο κεράτινο αυτί» και το θεώρησαν ως προάγγελο καταστροφής. Δύο χρόνια μετά, το 1519, κατακτήθηκαν από τους Ισπανούς εισβολείς του Κορτές. Στην Ελβετία ένας κομήτης κατηγορήθηκε για σεισμούς, ασθένειες, την εμφάνιση κόκκινης βροχής, ακόμη και για τη γέννηση ζώων με δύο κεφάλια. Το 1996 και το 1997 σημαδεύτηκαν από το πέρασμα δύο κομητών, του Χιακουτάκε και του Χέιλ-Μποπ, τα γεγονότα όμως πλέον στην ανθρωπότητα ήταν τόσο πολλά που δεν ξέρει κανείς με τι να τους πρωτοσυνδέσει!

Πολλά γνωρίσαμε, όμως τι μάθαμε.

Κοιτώντας πίσω στον χρόνο βλέπουμε πιο καθαρά και διακρίνουμε την ανθρώπινη σοφία από τον ανθρώπινο φόβο τις πλάνες και τη δεισιδαιμονία. Με κάθε αφορμή ο κόσμος θεωρεί ότι θα καταστραφεί αλλά ακόμη η ανθρωπότητα, έστω και πληγωμένη, καταφέρνει να επιζεί. Εμπειρίες και τέχνες αιώνων αλλάζουν, προσαρμόζονται, ή χάνονται στη λήθη. Ο ουρανός όμως πάντοτε θα μας συγκινεί και όσο τον εξερευνούμε με τόσο μεγαλύτερο δέος και μυστήριο μας γεμίζει. Ίσως οι κομήτες να έχουν πλέον απεκδυθεί την κακή μοίρα που τους ακολουθούσε μέχρι τώρα και οι καινοφανείς, όπως ο πρόσφατος εντυπωσιακός Neowise, να αποτελούν μόνο αντικείμενα όμορφων φωτογραφιών και εφήμερα στολίδια του στερεώματος.

Ίσως πάλι η εκτεταμένη εκλογίκευση και υπερπληροφορία της εποχής μας να έχουν σαν αποτέλεσμα οι ψυχές να κωφεύουν στις βαθύτερες ενέργειες που μεταφέρουν αυτά τα σώματα καθώς πηγαινοέρχονται μέχρι τις εξώτατες περιοχές της συμπαντικής γειτονιάς μας. Σε αυτή την περίπτωση οι κομήτες είναι άραγε προάγγελοι κακού, δηλαδή τιμωροί, ή προάγγελοι καλού, δηλαδή δάσκαλοι; Ποιος μπορεί να ξέρει. Το καλό και το κακό είναι δυσδιάκριτες έννοιες στην απολυτότητά τους για τον ανθρώπινο νου. Στις γραφές η αλαζονεία του ανθρώπινου γένους έχει τιμωρηθεί σκληρά. Κανείς αλαζόνας δεν επιθυμούσε φυσικά την τιμωρία του. Απεναντίας οι ταπεινοί δεχόντουσαν και υπέμεναν τιμωρίες και βάσανα με καρτερικότητα. Μακάρι να έχουμε γίνει τόσο αγνοί που οι σύγχρονοι κομήτες να μην έχουν να μας τιμωρήσουν για κάτι. Kαι ο Neowise να μην συνδέεται με καμία πρόσφατη παγκόσμια πληγή πανδημία ή καταστροφή. Σωστά;

© Zeus Stargazer, Αστρολόγος
Μέλος ΠΑ.ΣΥ.ΦΑ.

Στο Facebook: https://www.facebook.com/zeusastrology

Τα δικαιώματα των φωτογραφιών ανήκουν στους δημιουργούς όπως αποδίδονται.